OGRANICZONA CZASOWO PSYCHODYNAMICZNA PSYCHOTERAPIA MŁODIEŻY
Metoda skoncentrowana na rozwoju

Spis treści:

Słowo wstępne
Podziękowania

1. Wprowadzenie

Część I
Ramy teoretyczne
2. Ograniczona czasowo psychoterapia psychodynamiczna – historia i obecna praktyka
3. Rozwój w okresie dojrzewania i młodym wieku dorosłym
4. Psychoterapia młodzieży

Część II
Praktyka
5. OCPPM – uzasadnienie i przegląd
6. Proces diagnozy i zaangażowania w terapię
7. Przedstawienie propozycji terapii – rozwojowy przedmiot terapii
8. Priorytety w fazie terapii właściwej
9. Praca z rozwojowym przedmiotem terapii w fazie terapii właściwej
10. Zakończenie terapii
11. Zmiana, rozwój i rezultaty

Bibliografia

Ograniczona czasowo psychodynamiczna psychoterapia młodzieży. Metoda skoncentrowana na rozwoju to niezastąpiony przewodnik wprowadzający terapeutów w metodę OCPPM, dostarcza kompleksowej wiedzy z zakresu teorii i praktyki tego wyjątkowego modelu psychoterapii.

OCPPM jest ustrukturalizowanym programem terapii krótkotrwałej, przeznaczonym dla młodzieży w przybliżonym wieku od 14 do 25 lat, łączy psychoterapię psychodynamiczną z psychospołecznym spojrzeniem na trudności okresu dojrzewania. Kładziemy w nim nacisk na terapeutyczne zaangażowanie młodych ludzi i pracujemy nad rozwojowym celem, aby uruchomić zmianę i rozwój. Książka dzieli się na dwie części: „Ramy teoretyczne” i „Praktyka”. Łączy w sobie podaną w przystępnej formie analizę naukową ze studiami przypadków, by stworzyć kompleksowy przewodnik wprowadzający praktyków w model OCPPM.

Aby skutecznie nawiązywać relacje z młodzieżą, psychoterapeuci potrzebują znacznych umiejętności, dobrego wyszkolenia i postawy terapeutycznej orientującej ich na rozwój nastolatka, niejednoznaczność jego ekspresji i komunikacji. Dojrzewanie to radykalny okres rozwoju, ponieważ zmiany następujące wskutek dojrzewania płciowego są intensywne i dalekosiężne. Obejmują one utratę dziecięcej relacji z dorosłymi, rozpoczęcie życia w nowym, dorosłym, seksualnym ciele oraz przewartościowanie relacji ze sobą i innymi. Proces dojrzewania stanowi podstawę rozwoju i go napędza, zaś młody człowiek mierzy się z dylematem: z jednej strony coś go pcha naprzód, z drugiej każe trzymać się dzieciństwa. Kto znajdzie się w tak radykalnym procesie zmiany, zostaje wytrącony z wewnętrznej równowagi. To właśnie zdolność „wytrwania przez pewien czas w tym naturalnym chaosie” przy wsparciu otoczenia umożliwia młodej osobie rozwój, który zaspokoi emocjonalny wymóg zintegrowania przyniesionych przez dojrzewanie zmian z poczuciem własnej tożsamości, a następnie uwzględnienia ich w relacjach z innymi. Umiejętność prowadzenia pracy terapeutycznej w ramach procesu rozwojowego to odmienny sposób pracy, nadaje to psychoterapii młodzieży specyficzny charakter.

(fragm. Rozdziału 1)